Op naar de top: De laatste loodjes ...

In een briefing deze week werden de laatste afspraken gemaakt. De aanwezigen polsten voorzichtig bij hun lotgenoten: Hoe gaat het? Zit je op schema? Ben je er klaar voor?

Ik kijk er al naar uit!”, zegt Christophe De Smet (Spuitfabriek), “ik heb ernaar getraind en zal er klaar voor zijn.” Eigenlijk wel een beetje tot zijn eigen verbazing. “Zelf Ik had nooit geloofd om dit op zo korte termijn te verwezenlijken,” vertelt hij. “Met jonge kinderen bleef er nauwelijks tijd om te sporten. Toen ik hoorde dat we onder begeleiding de fietsuitdaging konden aangaan, heb ik de kans gegrepen. Dat was het duwtje in de rug dat ik nodig had en zie, het lijkt al aardig te lukken.” Maar het gaat zeker niet vanzelf. “Nee, nee, ik moet er echt wel voor werken. We krijgen elk persoonlijk een trainingsprogramma, dat week per week wordt opgebouwd. Tegenwoordig rij ik bijna ieder weekend ook toertochten mee en een paar weken geleden gingen we in de Ardennen fietsen. Dat laatste bleek toch nog iets anders dan een vlak parcours, en heeft ook nog geen vergelijk met de Alpen,” lacht hij.

Ook Els Van Cauwenberghe (Kwaliteit GC), één van de twee dames onder de 20 ambassadeurs, kan ondertussen goed meepraten als het over hartslag, aantal omwentelingen en hoogtemeters gaat. “Want fietsen doen we met de computer,” lacht ze. Bij wijze van spreken dan. Met een app op de smartphone en een hartslagmeter kunnen ze hun prestaties en vorderingen goed opvolgen.” En ze doet het ook prima. Els is tevreden dat ze tot ambassadeur werd gekozen. “Sinds de geboorte van mijn dochter, 15 jaar geleden, had ik niet meer gesport. Uitgeput zijn nadat ik de trap opliep, de extra kilo’s: ik wou het wel stoppen, maar het vraagt serieus wat doorzetting om er alleen aan te beginnen. Het verhaal van een collega die vorig jaar ambassadeur was, heeft me over de streep gehaald.” Ook man en dochter steunen haar voluit. “Anders zou ik het niet kunnen,” aldus Els, “in het begin moest ik vijf keer per week trainen, dit is ondertussen minder maar de trainingen duren nu wel langer. Als je gezinsleden niet achter jou staan, kun je dit niet volhouden.”

Collega Rudy Glorieus (MP&L) twijfelde toch even alvorens hij zichzelf kandidaat stelde: “Als 50-plusser dacht ik niet dat ik veel kans maakte.” Bovendien had hij wel wat fietservaring. “Ik ging regelmatig fietsen met vrienden, maar het is geen fijn gevoel als iedereen je voorbij fietst.” Is dat nu verleden tijd? Rudy: “De conditie is zeker verbeterd. Ik heb me in elk geval goed aan het trainingschema gehouden. Je kunt er niet omheen: je vertrekt niet voor een fietstochtje van een half uurtje. Als je goed wil trainen moet je er heel veel tijd in steken. Ik probeer alvast het nuttige aan het aangename te koppelen en kom nu ook met de fiets naar het werk. 60 km elke dag heen en terug is al een goede training. En ik werk vier-vijfde, dus heb ik gelukkig één rustdag in de week,” lacht hij. Nu Les Deux Alpes dichterbij komt, wordt het wel menens, beseft hij ook. “Ik heb nog niet veel geklommen, dus het wordt zeker zwaar. Maar ik ga alles geven!”

Dezelfde spirit vinden we bij Didier Coppens (IT): “Ik ga er zeker voor gaan!” Maar hij beseft dat het een loodzware opdracht wordt. “De trainingen zijn helaas niet gelopen volgens plan. Zijn grootste vijand: tijdsgebrek! Dikwijls lange werkdagen, een baby van 6 maanden en een kleuter van 3 jaar, én midden in verbouwingen. Ja, een ideale situatie is het niet. Didier: “De eerste 2 maanden gingen vrij goed. Ik had zelf nog geen fiets, maar met de fiets van mijn vrouw lukte het redelijk. In die periode hebben we ook een huis gekocht en zijn we snel aan de verbouwing begonnen.” Een helse periode, geeft hij toe. “Bovendien moet ik wel wat meer kilo’s meedragen dan de doorsnee collega-ambassadeur hier, dat maakt ook een groot verschil.” Maar hij put ook vertrouwen uit de vooruitgang die hij bij zichzelf vaststelt: “Ik ben werkelijk van niks gestart: 20 minuten fietsen aan 15 km/uur en een hartslag van 170! Een maand geleden deed ik tochten van 2 uur en hield ik mijn hartslag behoorlijk onder controle. Maar de laatste weken 3 weken lukt het me niet om mijn schema aan te houden. Dus ik heb een gigantische uitdaging voor mij! Hopelijk kan ik tijdens de vakantie nog wat achterstand inlopen.”

Op naar 20 augustus dus. De meeste ambassadeurs zullen de toertocht van 50 km (1700 hoogtemeters) kiezen, al zijn er volgens personal coach Hanneke van EnergyLab ook wel enkelen die de 66 km (2400 hoogtemeters) aankunnen. En ze staan er niet alleen voor! Mentale ondersteuning krijgen ze van hun coach Hanneke én van de andere collega’s – waaronder enkele ambassadeurs van vorig jaar - die ook ingeschreven hebben, waaronder fabrieksmanager Eric Van Landeghem. Zijn advies: “Doe het rustig aan en probeer vooral te genieten. We proberen de hemel te bereiken, maar denk eraan: we willen er niet blijven!”

Doe het goed, iedereen, en in het bijzonder aan onze fietsambassadeurs: veel succes op jullie weg naar de top!

Een overzicht van de 20 ambassadeurs vind je op:
http://energyatvolvo.be/fiets-ambassadeurs/

Lees ook het persoonlijk verslag van fietsambassadeur Willy Van Buynder
http://energyatvolvo.be/2016/07/12/het-begint-te-korten/

Naar boven