In een fabriek waar duizenden mensen samenwerken aan één product, zijn het soms de kleine verhalen die het meest blijven hangen. Zoals dat van de familie Yilmaz. Drie broers – Sarper, Serkan en Muhammet – die elk hun eigen weg vonden binnen Volvo Car Gent, maar samen één verhaal delen: dat van inzet, vakmanschap en gedeelde trots.
Hoe het begon
In 2003 zette Sarper als eerste broer voet in de fabriek. De nachtploeg werd net opgestart en de selectie was best streng. “Zes maanden duurde het van sollicitatie tot het starten op lijn”, herinnert Sarper zich. Hij begon op de pretrim-lijnen, werkte daarna als manuele spuiter en groeide door tot weekendoperator in de spuitfabriek. Zijn werkritme is nog steeds anders dan van de meeste mensen: vrij in de week, actief in het weekend. “Eigenlijk is dat heel handig voor het gezin”, klinkt het.
Serkan volgde in 2010. Hij startte ook op de pretrim lijn, maar vond zijn plek als parameterbeheerder in de spuitfabriek. Zijn taak? Zorgen dat de kwaliteit van de lakafwerking van de wagens op punt staat. Sarper en Serkan werkten zelfs een tijd samen in de nachtploeg, tot Serkan overstapte naar het ploegensysteem. “We geven elkaar ook thuis feedback”, lachen ze. “Eigenlijk werken we daar gewoon verder. Volvo is nooit ver weg.”
Muhammet, de jongste broer, kwam erbij in 2019. Hij startte als process engineer, werd daarna supervisor in de nachtploeg en is nu strategie-ingenieur in de eindassemblage. Hij denkt mee over hoe cobots en AMR-flows de productie slimmer en efficiënter kunnen maken. Daarnaast introduceert hij ook modeljaar wijzigingen aan de productielijnen. “Ik krijg veel vrijheid om mijn werk te plannen en bij te leren, dat maakt het boeiend.”
Volvo als familieband
Dat de broers Yilmaz allen bij Volvo Car Gent werken, is geen toeval. Sarper was de eerste, Serkan volgde al snel, en Muhammet werd meegezogen in het Volvo-enthousiasme aan de keukentafel. “Onze ouders vroegen zich op een bepaald moment af of we ook nog over iets anders konden praten.”
Bloed, zweet en tranen
De broers hebben de evolutie van de fabriek de voorbije jaren van dichtbij meegemaakt. “Vroeger was het echt zwaar werk,” herinnert Serkan zich. “Op pretrim stond mijn arm soms blauw van de montage van de veiligheidsgordels. Ook de selectieprocedures waren streng, de werkdruk hoog, maar de betrokkenheid op de vloer was intens. Je kreeg meteen feedback als er iets misliep, dat hield de kwaliteit hoog.”
Vandaag is het werk anders: meer technologie, meer automatisering, maar ook meer flexibiliteit. Muhammet ziet vooral kansen om te groeien en bij te leren. “Je leert hier van elkaar, en er zijn veel mogelijkheden om door te groeien.”
Naast de drie broers werkt ook neef Volkan bij Volvo Car Gent. “We zijn hier met vier familieleden,” zegt Sarper trots. “En allemaal op een andere plek in de fabriek.” Wat maakt het werken bij Volvo zo fijn voor hen? Stabiliteit, een goed loon, en een werk-privébalans die werkt. Maar vooral: het gevoel dat ze samen iets opbouwen. “We werken misschien in verschillende ploegen, maar we trekken aan hetzelfde zeel.”
